درسوگ مرگ نابهنگام استاد محمد ظاهر آشکارا

0
314

درسوگ مرگ نابهنگام استاد محمد ظاهر آشکارا

شنبه چهارم دسمبر

2021

کپنهاگن- دنمارک

 دردیارغربت باهم آشنا شدیم. برگزاری کنفرانس اول مادرید در فیبروری 2013 زمینه ساز معرفت من با استاد محمد ظاهر آشکارا وجمع بزرگی از همدیاران روشن ضمیر وروشن نگرآواره ام  از سرتاسر جهان شد.

این کنفرانس  برای جمعی از اشتراک کنندگان خود که در رابطه با علل وعوامل اساسی جنگ وبحران در افغانستان دارای دریافت های فکری واعتقادی نزدیک بهم بودند، در حکم کنگرۀ موسس زمینه سازشکل گیری یک نهاد علمی وتحقیقاتی تحت نام مجمع دانشمندان ومتخصصان افغانستان گردید.

از حسن تصادف ونظر نیک یک عدۀ کثیر اعضای کنفرانس، من هم بحیث عضوموسس شورای رهبری مجمع انتخاب ووارد کارهای روز مرۀ این کانون جدیدالتآسیس علمی وفرهنگی نمودند.

استاد آشکارا هم در پرتو تجربه ودانشی که در خود داشت باسهم فعال وخستگی ناپذیری که درکارهای مقدماتی وتدارکاتی این کنفرانس بدوش گرفته بود، افتخارعضویت نخستین شورای رهبری موسس مجمع دانشمندان ومتخصصان  را کمایی  وبه سعادت دستیابی به  فضا های معرفتی بیشتروبیشتر با همدیگر نایل گردیدیم .

سالهای مملو از فراز ونشیب فراوان پشت سر هم گذشت  ومجمع  با وجود داشتن مشکلات بزرگ درونی وبیرونی با سخت جانی از ده ها توطئۀ چند بعدی منجمله طاعون ریاست طلبی ابدی در وجود اولین رئیس انتصابی و بیمار این نهاد جان سالم بدر برد وراه کمال پیمود.

گذشت زمان دوستی ها  وهمبستگی هارا دربین اعضای مجمع با گذشت هرروز استوارتر وداشتن اهداف مشترک در رابطه با سرنوشت کشورونجات مردم از دام بلا های مختلف داخلی وخارجی را در یک  مسیر همزیستی وهمدیگر پذیری آگاهانۀ همه اعضای مجمع، با وجود داشتن افکار وعقاید مختلف باز وهموار تر نمود.

استاد آشکارا با ظاهر و باطن آشکار وبی ریای خویش درین دور حیات که عضویت مجمع را با آگاهی همه جانبه از واقعیت های عینی مآوا ومیهن خویش صمیمانه پذیرفته بود به سختی کار کرد وهمه داشته های مادی ومعنوی خود وخانواده اش  را درخدمت رشد مجمع گذاشت.

هیچگاهی از هیچ کس وهیچ چیز شکایت نکرد وهیچکس را در هیچ موردی ملامت نکرد . ولی از ابراز عقاید اصلاحی وتکاملی برای مجمع با هزار زبان همیشه گویا بود ومخاطب کلامش در بسا حالات ( ما )بود ، تا( من )خویشتن اش را در مقدمۀ هر نظر اصلاحی پیشتر از دیگران قراردهد . صحبت هایش بسیط و انگیزنده  وگاهی با نظم عامیانه وشیرین شاعرانه همراه میشد وهر آنچه را که باور داشت بر زبان میآورد. هیچگاهی برحقانیت پیش از ارزیابی تفکراتش مصر نبود و استدلال دیگران را با جان ودل میشنید و اگر منطقی در گفته های دوستان پیدا میکرد زود قناعت میکرد وبا تبسم عقب نشینی.

مگر! گاهی هم بی قناعت میدان را رها نمیکرد.

از هیچکس کینه به دل نداشت  ودر بسا حالات به شیوۀ عارفان ( ملامتی) در مسایلی که پیش میآمد قبل از همه خودرا ملامت میشمرد.

تلاش مینمود از حال واحوال همه دوستان ویاران خویش آگاه باشد ودر صورت لزوم به امداد ایشان بشتابد.

عیار و بخشنده بود ودروازه اش به روی دوستان همیشه باز. با وجودیکه در دنیای غربت وبی وطنی از دار دنیا نصیب چندانی نداشت من هیچگاهی از زبان او شکایت از روزگار را نشنیده ام .

 همه میدانستیم که او  از امراض قلبی وشکر رنج میبرد، ولی هیچگاهی نشنیده ام که ماموریت های سپرده شده از جانب مجمع را تحت تآثیر آن امراض رد نموده باشد.

کتابخوان وژرف اندیش بود. کتاب را نه بعنوان سرگرمی بلکه بعنوان یک ضرورت آگاهی بخش مطالعه مینمود ویافته هایش را صمیمانه میخواست با همه شریک سازد.

درین چند سال اخیر به روان شناسی علاقۀ عجیب پیدا کرده بود و در رابطه با مشکلات روانی انسانها در حد یک روان شناس اماتور وخود ساخته  صاحب نظر بود.

 آخرین دیدار ما در 23 اکتوبر2021 درمراسم  سالیاد شادروان محبوب الله کوشانی در شهر دویسبورگ کشور آلمان بود  ، که یکجا با استاد نسیم رهرو، فرهود وعباس تشریف آورده بودند وآخرین صحبت ما  در جریان سفرش به مونشن از فرانکفورت بود. خیلی مفصل صحبت کردیم وقرارومدار فراوانی برای کارهای بعدی!

حیف وهزار حیف که زمان کار خودرا کرد و اورا  رهسپارعالم ناپیدای جاویدانگی ساخت وما را در صف منتظرین!

به روز اول دسمبربه اثر ابتلا به مرض کرونا با جهان فانی وداع گفت  و

امروزشنبه چهارم دسمبر 2021 درخاکش گذاشتند

روحش شاد ، راهش پر رهرو و خاطراتش جاویدان باد!

توردیقل میمنگی

پاسخ ترک

Please enter your comment!
Please enter your name here