دررثای شاعر بزرگ نویسنده توانای کشور استاد محمد امین متین اندخویی از استاد حفیظی جوزجانی

0
207

 

آه از بزم ادب آن شاعر فرزانه رفت
عالمی را کرد از غم بی سروسامانه رفت

استاد استادان آن ادیب نامور
عاقبت واحسرتا زین دیر ماتم خانه رفت

دوستان‌ خویش را درماتم واندوه گذاشت
خود زین دیرفنا بین با لب خندانه رفت

تاریکستان چون نگردد بزم اهل معرفت
شمع تابان ادب آخر ازین کاشانه رفت

ای نوایی شادوخرم باش اندر بزم تو
رقص رقصان درکنارت مشرب فرزانه رفت

ازفضولی ومقیمی بودچون برما نشان
آنهم ازدست ما آخرازین غمخانه رفت

تادم مرگ برکسی تسلیم سیم وزرنگشت
آفرین صد آفرین با همت مردانه رفت

شهرت ونام ونشانش را زمن پرسان مکن
صیت نامش ازهری تا خطهّ فرغانه رفت

چون نگریم چون ننالم ازغمش دیوانه وار
ازکف ما وادریغ آن گوهر یکدانه رفت

خون بگیرای جوزجانان ازفراق ماتمش
از کنارت بچهّ نام آور فرزانه رفت

همچو خیام بی تعلق زیست تا پایان عمر
لیک چون حافظ ازین دیرفنا رندانه رفت

بعد ازین بانگ طرب ناید بگوش ای میکشان
آن سیه مست عاقبت ازگوشه میخانه رفت

از غزل کاخ بلند اعمار کرداندر جهان
خودازین دیرفنا افسوس که بی کاشانه رفت

وادریغ از حلقه دانشوران این دیار
وآن ادیب نکته سنج وعالم فرزانه رفت

گرچه جسم نازک اوخفته است اندر لحد
لیک روح پاک او در روضه رضوانه رفت

ای حفیظی قیمت وقدرش چه میپرسی زمن
آه چه گنج شایگان از کنج این ویرانه رفت

۱۳۹۸/۱۰/۱۳

پاسخ ترک

Please enter your comment!
Please enter your name here